รำไทย เรียนรู้วัฒนธรรมไทยที่สวยงาม อ่อนช้อย

มาดูการรำไทยวัฒนธรรรมไทยที่อ่อนช้อยและสวยงาม แถมยังช่วยพัฒนากล้ามเนื้อตามส่วนต่างๆของร่างกาย ได้ที่นี่ คลิ๊กเลย

ที่โรงเรียนของมามิจะมีให้เลือกเรียนกิจกรรมพิเศษ หลังเลิกเรียน ปีที่แล้วแม่แหม่มให้มามิเรียน ลีลาประกอบเพลง กับภาษาอังกฤษ เพราะเห็นว่ามามิชอบเต้น ชอบฟังเพลง ก็เลยให้เรียนสนุกๆ พอมาปีนี้ มามิมาขอเรียนรำไทย เพราะเห็นเพื่อนใส่ชุดสวย ได้รำงานต่างๆ ของโรงเรียน ก็เลยคิดว่ามามิน่าจะสนุก เพราะชอบการแสดงออกในรูปแบบต่างๆ

ปีนี้มามิเลยสมใจอยาก เพราะไปลงชื่อจองให้มามิ เกือบไม่ทันเพราะได้เป็นคนเกือบสุดท้าย คือที่โรงเรียนเขาจะจำกัดจำนวนนักเรียนสำหรับแต่ละกิจกรรมพิเศษ วิชาไหนคนสนใจเยอะก็จะเปิดหลายรอบ แต่รำไทยมีรอบเดียว ก็สงสัยอยู่ว่าทำไม แต่ก็ลองให้มามิเรียนดูก่อนว่าเป็นยังไง

หลังจากมามิเรียนไปได้ สามสี่ครั้ง แม่ก็ลองถามดูว่าเป็นยังไงบ้าง ครูชื่ออะไร แล้วมามิชอบหรือเปล่า มามิตอบ ครูกุ๊กเป็นคนสอน แล้วก็มีเพื่อนๆ ชอบซน จนคุณครูต้องออกปากเตือนบ่อยๆ แต่มามิก็ชอบนะ เพราะจำท่าต่างๆ ได้เยอะ ไม่ว่าจะจีบคว่ำ จีบหงาย จีบส่งหลัง ท่าเซิ้งต่างๆ ดูๆ แล้วก็น่าจะเป็นอีกกิจกรรมที่มามิน่าจะชอบ และสนุกกับมันได้

แต่พอมาหลังๆ ช่วงปลายเทอมที่แล้ว มามิเริ่มไม่พูดถึงเรื่องรำไทย แม่ก็สงสัยก็เลยลองถามๆ ดูว่าเป็นยังไงบ้าง ได้เรียนท่าต่างๆ เพิ่มไม๊ มามิก็เล่าให้ฟังว่า ได้เรียนท่าต่างๆ เพิ่ม ได้รำกับเพลงต่างๆ ที่คุณครูเอามาประยุกต์ท่ารำไทยให้เข้ากับเพลง แต่ที่มามิเริ่มบ่นก็เรื่องเจ็บมือบ้าง เมื่อยขาบ้าง ก็เลยให้มามิเล่าให้ฟังว่าเป็นยังไง มามิบอกว่าต้องดัดมือให้โค้งสวยๆ ต้องยืนตั้งวงรำ ต้องยืนค้างนานๆ บางทีก็เมื่อย บางทีเพื่อนซนคุณครูก็ออกปากว่าบ้าง มามิก็เลยเหนื่อย

ก็เลยต้องสอนมามินิดหน่อยว่า บางทีการที่จะทำอะไรให้ดีเราก็ต้องอดทน และตั้งใจจะทำ ถ้ามามิอยากจะให้ท่ารำสวยๆ ก็ต้องฝึกฝน อาจจะเจ็บมือ เมื่อยขา ก็คงจะเป็นช่วงแรกๆ แต่ถ้าผ่านไปได้ มามิก็จะเห็นว่ามันคุ้มค่า และมันทำให้มามิเป็นเด็กที่ฝึกฝนให้พร้อมที่จะเรียนรู้ได้ อีกอย่างการรำไทยเป็นวัฒนธรรมที่สวยงาม มามิเห็นว่ามันสวยงามก็อยากเรียน มามิก็ต้องตั้งใจนะ มามิบอกว่าค่ะ หนูจะตั้งใจค่ะ

ผ่านไปหนึ่งเทอม มามิก็อดทนจนเรียนครบเทอม โดยที่ไม่มีการแสดงของเด็กๆ แม่ก็เลยถามว่ายังอยากจะเรียนรำไทยอีกหรือเปล่า ถ้าไม่อยากก็จะไม่ลงทะเบียนให้นะ ในใจก็คิดว่า สงสัยคงไม่เอาแล้ว แต่ผิดคาด มามิบอกว่าอยากเรียนค่ะ รำไทยสนุกดี ก็เลยต้องลงให้อีกเทอม คราวนี้มามิไม่บ่นอะไรอีกแล้ว มีแต่บ่นเสียดายถ้าวันไหนโรงเรียนหยุดตรงกับวันที่มีเรียนรำไทย มามิชอบกลับบ้านมาบอกแม่เสมอว่า มามิจะตั้งใจเรียนรำไทย จะได้ใส่ชุดไทยสีทอง ห่มสไบเฉียง ขึ้นเวทีไปรำให้ปะป๊าดูในวันพ่อ

จนเมื่อวันพ่อที่ผ่านมา ทางโรงเรียนจัดกิจกรรมวันพ่อ และจัดให้มีการแสดงของนักเรียนชั้นปฐมวัย มามิได้ขึ้นไปรำไทยเพลงพ่อของแผ่นดิน แม่แหม่มไม่ได้เข้าไปดูหรอกนะ เขาให้แต่พ่อๆ เข้าไปร่วมกิจกรรม พ่อก็มาเล่าให้ฟังว่ามามิรำสวยมาก ถ่ายวิดีโอมาให้ดูด้วย เห็นแล้วก็ชื่นใจ เอารูปเอาวิดีโอมาให้มามิดู มามิก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ถามแม่ว่ามามิรำสวยไม๊ “จ้ะรำสวยมาก เก่งที่สุดเลยค่ะ” แล้วมามิก็ได้รำไทยอีกครั้งในงานแฟร์ของทางโรงเรียน ขึ้นเวทีใหญ่โต คนดูมากมาย ดูแล้วคนเป็นแม่อดประหม่าแทนไม่ได้ แต่เด็กเล็กๆอย่างมามิก็ทำได้ดี ไม่มีผิดพลาด และสวยงามที่สุดในสายตาของแม่

หลังจากงานแล้ว ก็เลยคุยกับมามิว่า ชอบรำไทยไม๊คะ มามิบอกว่าชอบ แล้วถ้าวันนั้นหนูเบื่อ ไม่อยากเรียนซะก่อน วันนี้หนูก็อดได้ทำอะไรที่หนูชอบอีกอย่างแล้วใช่ไม๊ มามิพยักหน้ายิ้มๆ บางครั้งการเริ่มต้นทำอะไรทีเราไม่คุ้น อุปสรรคอันดับแรกก็คือ การทำความคุ้นเคยกับมัน บางทีก็หาเหตุผลไม่ได้หรอกนะว่าทำไมถึงต้องทำ อาจจะเพราะชอบ หรือเพราะอยากลอง แต่เมื่อได้ลองทำก็ต้องทำให้ถึงที่สุด

รำไทยเป็นวัฒนธรรมไทยที่สวยงามอ่อนช้อย การฝึกฝนจึงต้องอาศัยความอดทน บางครั้งการฝึกฝนก็มาพร้อมกับความเจ็บปวดและความเหนื่อยหน่าย สำหรับเด็กเล็กๆ อาจจะดูเป็นอุปสรรคที่ใหญ่หลวง และพร้อมที่จะล้มเลิกได้ทุกเมื่อ พ่อแม่ก็ต้องคอยให้กำลังใจและปลอบโยน ให้เขาซึมซับถึงความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกถึงผลสำเร็จของความพยายามของเขา แล้ววันหนึ่งเขาก็จะสามารถผ่านอุปสรรคต่างๆ ไปได้แน่นอน


แบ่งปัน

FacebookPinterestTwitter