ใช้เวลาทุกนาทีของลูกให้มีค่า

เวลาทุกนาทีมีค่า อย่ามั่วใจเย็นในการสอนลูกน้อยเพื่อช่วยในการพัฒนาทักษะในด้านต่างๆ ติดตามกันได้ที่นี่

ในช่วงเวลาที่ย้ายกลับมาอยู่เมืองไทย ดิฉันสังเกตว่า เด็กไทยในวัยเรียนจำนวนมาก หมดเวลาไปกับการติว กวดวิชา เรียนพิเศษ เสริมทักษะ สารพัด ตั้งแต่เล็กจนโต  และวันหยุดก็หมดไปกับการเรียนเพิ่มเติม  ดิฉันเองก็อดไม่ได้ ที่จะพาสองจ๋อไปลิ้มลองการเรียนพิเศษตามกระแส เพราะลูกเองก็เรียกร้อง ฟังเพื่อนเล่าก็อยากลอง  แต่เมื่อไปเรียนแล้ว ดิฉันก็พบว่า มันเป็นการสิ้นเปลืองอย่างมาก ไม่ใช่แค่เปลืองเงินทอง แต่เปลืองเวลาในการเรียน  การสอนแต่ละอย่างมุ่งเน้นทักษะ เพียงบางด้าน ด้านใดด้านหนึ่ง ไม่รอบด้าน ดังนั้นเมื่อเสียเวลาเรียนสิ่งนี้ ก็ต้องเสริมด้วยสิ่งนั้น ทำให้กว่าจะเรียนครบ เด็กต้องหมดเวลาไปทั้งเสาร์อาทิตย์ แทบ ไม่มีเวลาเหลือพอที่จะเป็นอิสระ ทำอะไรที่เลือกเอง นอกจากเล่นเกมคอมพิวเตอร์ แก้เครียด!!  

ดิฉันตัดสินใจยกเลิกการเรียนพิเศษทั้งหมด แม้จะมีคอร์สเหลืออยู่บ้าง เพราะประเมินดูแล้ว ไม่คุ้มค่ากับเวลาของลูกที่เสียเวลาไปกับการเรียนแบบนี้  ลูกๆก็เบื่อเหมือนกัน บอกว่า แม่สอนสนุกกว่า  ตัดสินใจจัดการเรียนการสอนเองที่บ้านอีกครั้ง  ในวันหยุด เราทำกิจกรรมกัน วันละ  2 รอบ กิจกรรมที่ทำ มุ่งเน้นการพัฒนาด้าน การอ่าน เขียนเรียงความ การฟัง การคิด และคำนวณ   เช่น  การทำครัว ลูกได้ฝึกทักษะการช่วยเหลือตัวเอง การทำครัว  การเรียนวิทยาศาสตร์  การคำนวณ ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย  กินเสร็จก็ได้ เขียนสรุป บรรยายความรู้สึก    หรือ การพาไปเที่ยวสถานที่ต่างๆก็เช่นกัน  ระหว่างไปเที่ยว ก็ให้ลูกหัดเขียนโปสการ์ด ส่งให้เพื่อน ญาติ หรือเขียนให้ตัวเอง เป็นการฝึกให้ลูกได้สังเกต คิด กลั่นกรองและเขียน และการฝึกการอ่านแผนที่   หรือ การซื้อสื่อการศึกษาที่มีคุณภาพ เพื่อให้ลูกได้เรียนรู้บทเรียน ฝึกทักษะหลายๆด้านในเวลาเดียวกัน  

เวลาของลูกในวัยแห่งการเรียนรู้นี้ มีไม่กี่ปีหรอกค่ะ  เป็นเวลาที่มีค่าเกินกว่าจะฝากไว้กับคนที่มีความสามารถจำกัด  หรือ เสียเวลาทำอะไรที่ไม่มีประโยชน์นอกจากความบันเทิง จะหาอะไรให้ลูกทำทั้งที ต้องคิดดีๆ ว่าคุ้มค่าเงิน และเวลาที่เสียไปหรือไม่


แบ่งปัน

FacebookPinterestTwitter