เสริมพัฒนาการเด็ก1ขวบด้วยการฝึกให้ทานข้าวด้วยตัวเอง

การสอนให้ลูกทานข้าวเองนั้นอาจจะเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับคุณแม่หลายๆท่าน เรามีวิธีสอนให้ลูกน้อยฝึกทานข้าวเองที่นี่ คลิ๊กเลย

โมโม่ หม่ำหม่ำ....เคยมีคนบอกว่า โมโม่ เกิดมาเพื่อกิน ฟังดูเหมือนจะแรง แต่น่าจะจริงของเขา เพราะโมโม่ กินเก่งจริงๆ อาจจะเป็นเพราะฟันขึ้น ตั้งแต่ สามเดือน ตอนนี้ 1ขวบ กับ 5เดือน แล้ว ฟันกรามมาแล้วสองซี่ล่าง ซ้ายขวา ก็ยิ่งเพิ่มประสิทธิภาพการบดเคี้ยวให้กับ เครื่องจักรบดอาหารตัวน้อยๆ

 ตอนนี้ก็เลยอยากจะหัดให้โมโม่ลองกินอาหารด้วยตัวเอง ก็เลยลองด้วยของง่ายๆ ก่อน อาหารที่ใช้นิ้วมือหยิบเข้าปากได้ ก็จะเป็นจำพวกอาหารแห้ง ชิ้นเล็กๆ พอดีคำ ไม่ติดคอ ซึ่งเคยให้มามิลองแล้วตอนเล็กๆ จำพวกนี้ก็จะเป็น ซีเรียล กรอบๆ รสธรรมชาติ เมนูนี้โมโม่ให้ผ่าน เพราะชอบมากกินจนติด ต้องร้องขอ “กอบ กอบ” ทุกครั้งที่หม่ำอาหารหลักเสร็จสิ้นแล้ว ก็ต้องจัดไป อย่ามากเกินไปนะคะ เดี๋ยวจะไปแย่งพื้นที่อาหารชนิดอื่น   เมนูถัดไป ที่ลองให้โมโม่ลองหัดกิน ก็จะเป็นพวกผลไม้ที่หั่นเป็นชิ้นเล็ก พอดีคำ ให้โมโม่หยิบกินได้ และสัมผัสถึงธรรมชาติของผลไม้ ที่จะมีน้ำ มีรสสัมผัสที่แปลก รวมถึงรสชาดที่มีทั้งเปรี้ยว ทั้งหวาน หรือจะฝาดไปบ้างก็มี  

อีกเมนูหนึ่งที่เพิ่งจะลองให้ชิมดู คือจำพวกอาหารเส้น เส้นยาวๆ ให้โมโม่ลองสาวกิน ลองกัดเส้นให้สั้นลง เรื่องพวกนี้ ช่วยเสริมพัฒนาการการเรียนรู้ของโมโม่ให้รู้จักการขยับปากเพื่องับเส้นเข้าปาก การใช้นิ้วมือหยิบจับของลื่นๆ จนต้องขยุ้มขึ้นมา ก็ช่วยพัฒนาเรื่องการใช้นิ้วและกล้ามเนื้อมือได้ดีทีเดียว   หลายคนก็แนะนำว่าลองให้โมโม่ใช้ช้อนตักอาหาร อันนี้ต้องขอผ่านก่อน เพราะวัยนี้เรื่องมิติสัมพันธ์ยังไม่ค่อยชัดมาก การใช้อุปกรณ์อย่างช้อน จะทำให้โมโม่หงุดหงิดมากขึ้นเพราะกะระยะไม่ได้ และประคองอาหารไม่ได้ แน่นอนว่า อาหารย่อมหกระหว่างทาง ก่อนจะได้เข้าปาก  

เวลาที่มองดูโมโม่ หยิบจับอาหารเข้าปาก ยิ่งมองก็ยิ่งมีความสุข เพราะได้เห็นปฏิกิริยา ของโมโม่ ที่มีต่ออาหารแต่ละคำ อย่างการกิน “กอบ กอบ” โมโม่ ก็จะลิ้มรสอย่างมีความสุข แต่ละคำที่หยิบเข้าปาก รู้สึกว่ามัน “ฟิน” จริงๆ ส่วนถ้าเป็นผลไม้ แต่ละคำของโมโม่ ก็จะมีแต่ความ “ฉงน” คงเป็นเพราะรสชาดที่ต่างไปจากอาหารหลัก ส่วนอาหารเส้น ก็เห็นว่าโมโม่ ตั้งใจมากในการหยิบกิน เพราะต้องประคองเส้นเข้าปาก คำแล้วคำเล่า  

เชื่อว่าพ่อแม่ทุกคนคงรู้สึกดีๆ แบบเดียวกัน ใครที่ป้อนเข้าน้องๆ แล้วไม่เคยสังเกต ก็ลองดูนะคะ ว่าแต่ละคำของเด็กๆ ที่เคี้ยว มีความรู้สึกอย่างไรบ้าง สีหน้า แววตา หรือท่าทางที่แสดงออก เชื่อว่าจะทำให้เวลาบนโต๊ะอาหาร เป็นเวลาที่เปี่ยมด้วยความสุข มีคุณภาพสำหรับครอบครัวและลูกๆของเรามากยิ่งขึ้นค่ะ ^^  


แบ่งปัน

FacebookPinterestTwitter