พลังแห่งความตั้งใจของลูก

ต้นแตงกวากับพลังแห่งความตั้งใจของมามิ...มีหลายครั้งเลยที่มามิชอบมาถามแม่ว่า ทำไมทำไมบ้านเราไม่มีหมา นกแก้ว และแมวเลี้ยงล่ะคะ แม่แหม่มก็พยายามเลี่ยงๆ ตอบว่า บ้านเราคับแคบ กลัวว่าจะไม่มีที่ให้มันนอน ให้มันวิ่งเล่น แต่จริงๆ คือ เลี้ยงลูก 2 คนก็เหนื่อยโฮกแล้วล่ะ ให้เลี้ยงอย่างอื่นอีกก็ไม่ไหวแล้ว แต่สุดท้ายมามิก็ยังถามอยู่เรื่อยๆ เลยคิดว่า อาจจะเป็นวัยของมามิหรือเปล่า  ที่อยากรับผิดชอบอะไรซักอย่างในบ้าน จนมาวันหนึ่ง แม่แหม่มไปร่วมงานแถลงข่าวเปิดตัวโครงการ "บรีส เรื่องเยอะ เลอะเรียนรู้" และได้ของที่ระลึกเป็น ชุดอุปกรณ์ปลูกพืช ในชุดจะมี กระถาง พลั่วเล็กๆ ดินถุงเล็กๆ กับเมล็ดแตงกวา เลยบอกกับมามิว่า วันหยุดนี้เรามาปลูกแตงกวากันดีกว่า มามิดีใจมากจนออกนอกหน้า เลิกคิดถึงหมา แมว ไปเลย คอยแต่เร่งให้ถึงวันหยุดเร็วๆ  

  พอถึงวันเสาร์ มามิตื่นแต่เช้ารีบมาปลุกแม่ให้มาปลูกแตงกวากัน ก็เลยบอกว่าจัดการกิจวัตรตัวเองให้เสร็จก่อน มามิทำตามอย่างง่ายเลย จนถึงกินอาหารเช้าเสร็จ มามิก็บอก “แม่คะ มาปลูกแตงกวากันนะคะ” ก็คงต้องเป็นตามนั้นแหละ   เริ่มจากอธิบายให้มามิฟังก่อนว่า แตงกวาเป็นไม้เลื้อย คล้ายๆกับแตงโม แต่เล็กกว่า แล้วก็พบได้ในจานข้าวมันไก่ ที่มามิชอบ ก็ไม่รู้ว่ามามิฟังหรือเปล่า แต่เห็นพยักหน้าหงึกๆ ใจคงไปอยู่ที่เมล็ดแตงกวาแล้ว ก็เลยบอกมามิให้เอาดินใส่กระถาง มามิก็ตั้งใจมาก ค่อยๆเอามือกดดิน ประคองดินใส่ จนเต็มกระถาง เสร็จแล้วเลยแกะถุงเมล็ดแตงกวาให้มามิดู แล้วหยิบให้มามิหยอดใส่กระถาง แต่กระถางใบเล็ก ก็เลยหยอดไม่หมด แต่ก็ได้พอสมควร หยิบที่รดน้ำให้มามิจัดการ มามิก็รดน้ำจนชุ่มท่วมกระถางหมด บางเมล็ดที่ลอยขึ้นมาก็ต้องจับกดลงดินให้อยู่ ทำจนทั้งเนื้อทั้งตัวเลอะเทอะเปรอะเปื้อน  แต่ทุกขั้นตอนแม่สังเกตได้ว่า มามิตื่นเต้นมากที่ได้ทำโน่นนี่ ค่อยๆ ทำตามขั้นตอนที่บอก แม่เลยกำชับมามิว่า ต่อไปนี้ทุกวัน มามิต้องคอยรดน้ำให้แตงกวานะ มามิรับคำ แต่ในใจแม่แหม่มคิดว่า ไม่เกินสามวันเดี๋ยวก็ลืม ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่ตามเดิม  

  แต่คราวนี้ผิดคาด ปะป๊าเล่าให้ฟังว่า ทุกวันหลังจากเลิกเรียน ทำการบ้านเสร็จแล้ว มามิจะคอยเรียกให้มาดูแตงกวาด้วยกัน แล้วมาช่วยรดน้ำด้วย จนเป็นกิจวัตรอีกอย่างของมามิไปแล้ว บางครั้งก็ชวนโมโม่ขึ้นมาดูแตงกวาด้วยกัน จากวันที่เป็นเมล็ด จนถึงวันที่ลำต้นแทงยอดโผล่พ้นดินขึ้นมา มามิเฝ้าคอยรดน้ำสม่ำเสมอ แล้วก็ยิ้มให้แตงกวาทุกครั้ง จนถึงตอนนี้ต้นแตงกวาของมามิโตมากขึ้น คงอีกไม่กี่วันแม่คงต้องหากระถางที่ใหญ่กว่าเดิมมาเปลี่ยนให้ เผื่อจะได้ลูกแตงกวามาให้มามิเชยชม  

  บทเรียนครั้งนี้สอนคนเป็นแม่ได้อย่างดีเลยว่า อย่าประมาทพลังแห่งความตั้งใจของลูก ถ้าลูกรับปากแล้ว เราก็มีหน้าที่ต้องเชื่อใจ ถ้าลูกเริ่มจะลืม เราก็ต้องกระตุ้น แต่อย่าปฏิเสธความตั้งใจแต่แรกของลูก ไม่งั้นเราอาจจะพลาดอะไรดีๆ ไป   แล้วตอนนี้มามิก็มีต้นแตงกวาเป็นของตัวเอง ส่วนแม่ก็รอดตัวไม่ต้องเลี้ยงหมา แมว อย่างน้อยก็ในตอนนี้นะ 

รวมทิปส์การทำความสะอาดบ้านที่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการจัดเก็บ หรือ การขจัดคราบต่างๆ คลิกที่นี่ & ค้นหาทุกคำตอบการทำความสะอาด